Of je worst lust

Het was een ongelooflijk drukke dag. Het flitsende congresover social media in de Jaarbeurs in Utrecht was razend interessant. Met uitgekiende kennissessies, creatieve workshops, opzienbarende keynotes en wat dies meer zij. De brioche met gepocheerd ei, kervel en citroenrasp was bijzonder, evenals het volkoren desembrood met gebrande prei en mosterdzaadcrunch. Én ik weet nu alles over Reddit, vibes en viral reels. Tot ik straks thuiskom uiteraard. Tot ik aan mijn kinderen merk dat ik het tóch niet goed begrepen heb. Boomer.

‍

Mijn hoofd gonst nog na in de boordevolle treincoupé. Het is warm en rumoerig. Ik moet staan en ik heb zere voeten. De condens drupt langs de ramen en er wordt druk gepraat. Van vier kanten vang ik flarden op van gesprekken. Over stom werk, nare mensen en ruzies. “Of je worst lust!”, schreeuwt een vrouw. De helft van het treinstel zit met oortjes in. Een jongen ligt met zijn benen op een stoel, een man heeft zijn gitaarkoffer naast zich neergezet. Een oudere dame moet noodgedwongen ook staan. Ze blijft maar net overeind als de trein moet remmen.

‍

In Amersfoort, Apeldoorn en Deventer stappen meer mensen uit dan in. Richting het oosten wordt het rustiger in de coupé. De gesprekken minder hard. De muziek minder storend. Een meisje vraagt de oudere vrouw of ze wil zitten. Even later plof ik ook neer op een vrijgekomen zitje. Ten oosten van de IJssel wordt het landschap steeds leger. In mijn hoofd ontstaat ook steeds meer rust. De hectiek van de Randstad verliest het van de normaliteit van het platteland. Geen geschreeuw, maar wol.

‍

Als ik even later in mijn zwarte Toyota door de groene ommelanden van Vriezenveen naar huis rij, overvalt me een gevoel van thuis zijn. Van hier horen. De ruimte, de natuur, de mensen, de schouders eronder. Ze passen me als een fijne jas. Als ik uitstap op de oprit, komt de geur van het avondeten me al tegemoet. Mijn vrouw heeft gekookt. Stamppot andijvie met spekjes en rookworst. Er staat al een dampend bord voor me klaar en ik schuif meteen aan. En die worst? Die lust ik wel. Zo maar even een mooie foto van posten. Voor de vibe.